انتشارات
بولتن های ماهانه
یک سال از آغاز مسیر ما گذشته است؛ مسیری که با وجود محدودیت منابع و امکانات، با باور عمیق به نقش تحولآفرین سرمایهگذاری جسورانه شرکتی در صنعت پتروشیمی آغاز شد. در این مدت کوشیدهایم نمونههایی واقعی از آنچه یک CVC میتواند برای آینده صنعت رقم بزند، ارائه دهیم؛ هرچند تنها در حد نمونه و آغاز راه.
اما حقیقت روشن است: این ابزار زمانی میتواند اثر واقعی خود را نشان دهد که بر نیازهای عینی شرکتهای گروه، چالشهای فناورانه آنان و مطالبات واقعی صنعت سوار شود. تنها در این صورت است که این ابزار میتواند برای این صنعت گرهگشا باشد؛ وگرنه بزرگتر شدن یک «کودک نوپا» هیچ مزیتی از مجموعه بزرگی چون صنایع پتروشیمی خلیج فارس دربرنخواهد داشت.
در این مدت بیش از هر چیز با واقعیتی روبهرو شدهایم: برای معرفی صحیح کارکرد این ابزار برای بخش قابل توجهی از صنعت نیاز به اقدام بیشتری است. ناشناخته ماندن چنین امکان مهمی، برای صنعتی که در بهترین شرایط نیز تشنه نوسازی، توسعه و ارتقای فناوری است، پذیرفتنی نیست—چه رسد به امروز که پیچیدگیهای ناشی از وضعیت جنگ و دوره بازسازی نیز بر دوش آن افزوده شده است-.
انتشار این بولتن ماهانه -که شماره نخست آن به پیوست حضورتان ارسال شده و انشاالله انتشار ماهانه آن تا پایان سال تداوم خواهد داشت- تلاشی کوچک است برای ایجاد گفتوگو، همفهمی و همافزایی. امید داریم که این گامهای نخست، زمینهساز بهرهگیری هوشمندانهتر از منابع محدود، افزایش کارایی و اثربخشی تصمیمها و در نهایت تقویت زیستبوم نوآوری در صنعت پتروشیمی باشد.
بازخوردهای ارزشمند و نظرات سازنده شما، مسیر پیشِروی ما را روشنتر میسازد.





پنجمین شماره بولتن تخصصی صندوق پژوهش و فناوری غیردولتی سرمایهگذاری خطرپذیر شرکتی صنایع پتروشیمی خلیج فارس (PetroCVC)، با تمرکز بر موضوع «مدیریت ریسک در سرمایهگذاری خطرپذیر؛ ریسکهای فناوری و بازار» منتشر شد.
در این شماره، با تفکیک ریسک فناوری از ریسک بازار، فرآیند ارزیابی فرصتهای سرمایهگذاری در سه لایه فنی، بازار و مالی مورد توجه قرار گرفته و چارچوبی برای تشخیص وضعیتهای مختلف ریسک ارائه شده است.
بر اساس رویکرد مطرحشده در بولتن پنجم، ابهام فنی حلنشده، بلوغ ناکافی فناوری و ضعف جدی مالی یا اعتباری در زمره ریسکهای غیرقابلپذیرش قرار میگیرند. در مقابل، کاربرد جدید یک فناوری اثباتشده و برخی ریسکهای بازار میتوانند با بررسی و شروط مشخص مورد ارزیابی قرار گیرند و ریسک مقیاسافزایی و ریسک مالی قابلمدیریت نیز در آستانههای تعیینشده قابلیت پذیرش دارند.
